Καλώς ήρθες ξένε στον τόπο μου....

Feel free to leave a comment..

Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου 2010

"3 o' clock in the morning.."

Πέρασαν και οι μέρες και κάπως έτσι φτάνει στο τέλος του άλλος ένας Σεπτέμβρης. Ένας Σεπτέμβρης κάπως διαφορετικός από τους άλλους. Τα τελευταία χρόνια είχα συνηθίσει τέτοιες μέρες να ζω την αρχή άλλης μιας φοιτητικής χρονιάς γεμάτης κραιπάλες και εποικοδομητικό χάσιμο χρόνου. Τώρα βρίσκω τον εαυτό μου να δουλεύει ακόμα στην καλοκαιρινή του δουλειά και να βρίζει την τύχη του που το μόνο άμεσο μέλλον που έχει να περιμένει είναι χειρότερο από το έτσι κι αλλιώς άθλιο παρόν. Κατά τα άλλα δεν αλλάζει τίποτα (καλό είναι αυτό;..). Ακόμα σιχαίνομαι την άθλια κοινωνία στην οποία μας έχουν φυτέψει.. ακόμα νιώθω το γνώριμο ανακάτεμα στο στομάχι όταν βλέπω κοστουμάτους χλεχλέδες να τάζουν αλλαγή ενόψει εκλογών.. και φυσικά ακόμα αγανακτώ με τον ηλίθιο τρόπο ζωής του μέσου ανθρώπου. Α! Ξέχασα το πιο βασικό... Ακόμα βγάζω σπυράκια όταν βλέπω ή ακούω για τον μεγαλύτερο διαδικτυακό ρουφιάνο,το Fakelobook (γεια σου ρε Βάγγο με τις ατάκες σου!!). "Τι μίζερος άνθρωπος" θα πείτε τώρα όλοι εσείς οι συμβατικοί φίλοι μου. Σπεύδω λοιπόν να προσθέσω αγαπητά συνανθρωπάκια, ότι ακόμα ντρέπομαι για τον εαυτό μου που δεν έιναι όσο αντισυμβατικός θα ήθελα. Τι κι αν κάνω πράξη το ότι αρνούμαι να μπω στο τριπάκι "ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο κώλος μας"; Ακόμα βρίσκω τον εαυτό μου να κολλάει στο τετ-α-τετ. Πάλι καλά να λες που υπάρχει κι ο στρατός και θα με κάνει άντρα.. :-Ρ

Κάτι τέτοιες στιγμές απορώ. "Κοίτα κάτι σκέψεις που κάνει κανείς στις τρεις το πρωί", σκέφτομαι. Άτιμη ώρα τούτη. Μόλις πάει τρείς, το μυαλό παίρνει περίεργες στροφές. Φεύγει σε μέρη επικίνδυνα. Παίρνεις τους δρόμους κι όπου σε βγάλει. Στην πραγματικότητα δεν πας κάπου..και τα ονόματα των οδών δεν παίζουν ρόλο. Μοιάζουν σβησμένα. Όλα εκτός από ένα..το όνομα του "δικού της" δρόμου. Πάσα αρχή και πάσα κατάληξη. Οι αναμνήσεις είναι καταιγιστικές και κάθε τι που σε πόνεσε, τώρα πονάει ακόμα περισσότερο. Το μυαλό σου μοιάζει να κάνει ελεύθερη πτώση από κάθε μπαλκόνι του οποίου την θέα βλέπατε κάποτε μαζί. Κι όλα αυτά για να καταλήξεις στο ότι...τίποτα δεν αλλάζει, ό,τι έγινε έγινε και τα λοιπά άχρηστα κλισέ. Και πριν καλά καλά καταλάβεις πώς, είσαι πίσω στο σπίτι με τον γνωστό τοίχο απέναντι σου. Τίποτα διαφορετικό..τίποτα καλύτερό. Στο αμυδρό φώς του νέου και αγίνωτου ακόμα πρωινού, η τελευταία σκέψη που κάνεις πριν την ονειρευτείς είναι... "Και αύριο θα έρθει τρεις το πρωί.."






Lyrics:
3 o'clock in the morning
and I'm walking these streets again
seems like I've been walking forever
in a dream with no beginning and no end

haunted by memories
of this child I was
and the man I'd never be
see I stayed up all night
just trying
just trying to get some sleep

for all you lonely sons;
this is when it will come
when forever finds you falling it will be
3 o'clock in the morning

I came all this way
just to say
I was passing by
I've never seen you look this good
that is; from outside
but there are ways of killing days
drinking stops me thinking of you
and that there is no end
to what a memory
to what a memory can't do

for all you lonely sons
this is when it will come
when forever finds you falling,
it'll be
for all you lonely sons;
this is when it will come, when forever
finds you falling it will be
it will be
it will be
3 o'clock in the morning

yeah I walked those streets in your name
Holloway road, camden road, city road,
but see the streets and their names
they are all the same, they are all the same
and there's this all night garage and the
seven eleven
and when your pissed in the morning
it's like some kind of route to heaven
but me I'll follow those bus stops that never stop
the bust stops that never stop...never stop

For all you lonely sons, this is when it will come,
when forever finds you falling it will be
it will be
it will be....

Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010

"For you and our night.."

..Για σένα που με περίμενες..
Για σένα και για μια από τις πιο όμορφες νύχτες μας..
Για να χαθεί η μοναξιά μας και το σκοτεινό και βαρύ φορτίο να γίνει ελαφρύτερο..
Για να ακούμε αγκαλιασμένοι τους χτύπους της αγάπης..
Όλες μου τις νύχτες θα ταξίδευα προκειμένου να σε δω..



Lyrics:
Muddy river of loneliness
For the boredom of the road
With no sign of disrespect
For the dark and heavy load
For tomorrow
They made love upon the morning
To the beating sound of love
All her secrets disclosed
Laying in his arms
My lips won't let you

Muddy river of loneliness
For the boredom of the road
With no sign of disrespect
For the dark and heavy load

They made love upon the faithless morning
To the beating sound of love
All her secrets disclosed
Laying in his arms

Muddy river of loneliness
For the boredom of the road

Muddy river of loneliness
For the boredom of the road
My lips won't let you

Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010

"Gala.."

Μαυροντυμένοι απόψε, φίλοι ωχροί,
ελάτε στο δικό μου περιβόλι,
μ' έναν παλμό το βράδυ το βαρύ
για να το ζήσουμ' όλοι.

Τ' αστέρια τρεμουλιάζουνε καθώς
το μάτι ανοιγοκλείνει προτού δακρύσει.
Ο κόσμος τω δεντρώνε ρέβει ορθός.
Κλαίει παρακάτου η βρύση.

Από τα σπίτια που είναι σα βουβά,
κι ας μίλησαν τη γλώσσα του θανάτου,
με φρίκη το φεγγάρι αποτραβά
τ' ασημοδάχτυλά του.

Είναι το βράδυ απόψε θλιβερό
κι εμείς θα το γλεντήσουμε το βράδυ,
όσοι έχουμε το μάτι μας υγρό
και μέσα μας τον άδη.

Οι μπάγκοι μας προσμένουν.Κι όταν βγει
το πρώτο ρόδο στ' ουρανού την άκρη,
όταν θα σκύψει απάνου μας η αυγή
στο μαύρο μας το δάκρυ

θα καθρεφτίσει τ' απαλό της φως.
Γιομάτοι δέος ορθοί θα σηκωθούμε,
τον πόνο του θα ειπεί καθε αδερφός
κι όλοι σκυφτοί θ' ακούμε

Κι ως θα σας λέω για κάτι ωραίο κι αβρό
που σκυθρωποί το τριγυρίζουν πόθοι,
τη λέξη τη λυπητερή θα βρω
που ακόμα δεν ειπώθη.

Μαυροντυμένοι απόψε, φίλοι ωχροί,
ελάτε στο δικό μου περιβόλι,
μ' έναν παλμό το βράδυ το βαρύ
για να το ζήσουμ' όλοι.

Κώστας Καρυωτάκης,1919

Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010

"How weak this crown.."

.....



Lyrics:
Oh lord
Its pulling me down
Oh darling
How weak this crown
Do you fail
To understand
What is heartily now
What's in your hands
Oh creature
Oh love
Strained now
Til we get enough
I aint afraid no more
As they batter down the door
Who you are and what you say
Youve built it up some other way
Isnt that crime these tears divine
Love you tear me up sometimes and
Oh darling
You and me
Stuck on time as we see
The outside world fade away
Til the dark
The dark of the day
Who you are and what you say
Does it mean now anyway
Throw off your crown, tread me down
Oh baby stop all feelings now
Oh were worlds apart
Helpless as we are
You and i
Walk on by
Our little love will die
Still walking the bridge to god
Thinking things that I can not
Relate this to what you say
Bricks are falling down this day, oh
Oh darling
The weeks to come
Aint nothing but the sound of your drum
You can stay or walk away
As i, I long to say
Who you are and what you say
Babe weve lost now anyway
Isnt that a crime these tears divine
A river round your waist sometimes, oh
And stuck in tears as weve gone too far
Babe youve built a wall
That's hard getting through
Getting through to you
Who you are and what you say
Held down anyway
Oh darling fear brought us here
Oh oh, hold hands she don't want me tied
Her hands still stuck in mine
Baby I long to see, oh oh
Hey you, my tears wont mend
Until the end

Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010

"Temporary peace.."

Πώς να ημερέψω τον χρόνο;
Πώς να σταματήσω τη φωνή που μου λέει ότι το τέλος..
.. έχει μόλις αρχίσει;

(There's a storm closing in...)



Lyrics:
Deep inside the silence
staring out upon the sea
the waves are washing over
half forgotten memory

Deep within the moment
laughter floats upon the breeze
rising and falling dying down within me
and I swear I never knew, I never knew how it could be
and all this time all I had inside was what I
couldn't see
I swear I never knew, I never knew
how it couldn't be
all the waves are
washing over all that hurts inside of me

Beyond this beautiful horizon
lies a dream for you and I
this tranquil scene is
still unbroken by the
rumours in the sky
but there's a storm
closing in voices
crying on the wind
the serenade is growing
colder breaks my soul
that tries to sing
and there's so many many
thoughts
when I try to go to sleep
but with you I start to feel
a sort of temporary peace
there's a drift in and out

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

"Μια μέρα.."


Κλείνεις το τηλέφωνο και ξαφνικά νιώθω ένα κρύο να απλώνεται.Ξέρω ότι το επόμενο μήνυμα σου είναι θέμα λίγων λεπτών.Ή μπορεί να έρθει αύριο το πρωί και να μου λες εκείνη τη συγνώμη που τόσο εύκολα σκορπάς πάντα.Έτσι απλά...για να πάμε παρακάτω.Η αδυναμία σου να πιστέψεις είναι και η δική μας γενικότερη αδυναμία.Πασχίζω να σε κάνω να δεις,αλλά...πώς να δείξεις σε κάποιον κάτι που απλά δεν θέλει να αντικρύσει;Κι αν αυτό είναι που μας κρατάει κοντά;Αν...όταν δεις ότι δεν υπάρχει αλλό μέρος που να θέλω να είμαι εκτός από εκεί που είσαι κι εσύ,τίποτα άλλο που θα προτιμούσα να κάνω εκτός από το να σε κοιτάζω...αν όταν τα δεις αυτά γκρεμιστούν τα πάντα γύρω σου;Τι θα μας μείνει μετά;
Ξέρω κάτι όμως..Κάτι για το οποίο δεν είσαι σίγουρη.Ξέρω ότι μια μέρα όλα θα είναι αλλιώς.Μια μέρα θα ξυπνήσω με το χέρι σου κλεισμένο στο δικό μου..και ο αέρας θα έχει κάτι και από τους δυο μας.Δεν θα κυνηγάω φαντάσματα.Θα φτιάχνω το μέλλον με γνώμονα το παρόν.Γιατί τότε δεν θα είναι ένα παρόν σάπιο..φυλακισμένο σε καταστάσεις που δεν επέλεξα.Θα μετράω λεπτά ή ωρες και όχι μέρες και βδομάδες.Το ξέρω..πως μια μέρα,τις επτά στις δέκα φορές που θα σηκώνω το κεφάλι,το βλέμμα μου θα συναντάει τα μάτια σου που τότε δεν θα είναι μοναχικά και δεν θα φέρνουν φθινόπωρο στη ζωή μου.
Δεν στο χω πει..αλλά όταν σε βλέπω μυρίζω θάλασσα και ξημέρωμα.Όπως τότε που με κρατούσες την ώρα που εγώ έσπαγα σε κομμάτια.Και ακόμα σπάω λίγο λίγο.Πάντα θα σπάω αλλά θα χαίρομαι.Θα χαίρομαι για τη στιγμή που θα με ενώσεις ξανά.Τι νόημα έχει η ένωση χωρίς το σπάσιμο;Τώρα βρες ένα μέρος να κρυφτείς και όταν θα έρθει ο καιρός θα είμαι εκεί.Το ξέρω ότι θα σε βρω...

Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010

"Money to burn.."

Πέντε λεπτά...
Ο καθένας με τα συμπεράσματά του..
Άνοιξε το μυαλό σου και θα σε κάνει να καταλάβεις πολλά..
Κράτα το κλειστό και απλά βρες κάτι άλλο να σκοτώσεις τον χρόνο σου..



Lyrics:
I'm a rabbit in your headlights
Scared of the spotlight
You don't come to visit
I'm stuck in this bed

Thin rubber gloves
She laughs when she's crying
She cries when she's laughing

Fat bloody fingers are sucking your soul away...
(Away....away....away....)

I'm a rabbit in your headlights
Christian suburbanite
Washed down the toilet
Money to burn

Fat bloody fingers are sucking your soul away...

Sample from movie Jacob's Ladder :
If you're frightened of dyin' and you're holding on...
You'll see devils tearing your life away.
But...if you've made your peace,
Then the devils are really angels
Freeing you from the earth.....from the earth....from the earth

White worms on the underground
Caught between stations
Butterfingers
I'm losing my patience

I'm a rabbit in your headlights
Christian suburbanite
You got money to burn....

Fat bloody fingers are sucking your soul away.....
Away, away, away,
Away, away, away.


Σάββατο 7 Αυγούστου 2010

"Ελπίδα....;"

Πώς είναι δυνατόν να κοιτάς γύρω σου και να βλέπεις το ίδιο άτομο σε εκατοντάδες αντίτυπα;Μήπως νομίζετε ότι όταν βλέπετε πολλούς ανθρώπους,βλέπετε και διαφορετικά άτομα;Δεν ξέρω..μπορεί να είναι κάποιο είδος δικής μου δυσλειτουργίας αυτό,αλλά έχω βαρεθεί όλα αυτά τα μικρά ανθρωπάκια που νομίζουν ότι ζουν.Είναι όλοι τους το ίδιο.Δεν παρουσιάζουν καμιά διαφορά μεταξύ τους.Παίρνουν τις αδειούλες τους,πάνε διακοπές και έχουν αυτό το υφάκι του στυλ:"έφυγα από εκεί που μ'έχουν καβαλημένο και ήρθα εδώ να βγάλω όλα τα αποθημένα που μου χουν φορτώσει σε σένα".Και νομίζουν ότι βρίσκουν και την ελευθερία τους.Συγνώμη που σας χαλάω την εικόνα σας αλλά..η αλήθεια είναι ότι... ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΟΥΤΕ ΣΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΑΣ!!Ούτε και θα είστε ποτέ.Γιατί είστε ανίκανοι να διασκεδάσετε πραγματικά.Και το να πας να τα σπάσεις στα μπουζούκια ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ!!Ένα αξιολύπητο ξέσπασμα είναι και ένας ακόμα πιο αξιολύπητος τρόπος να πετάξεις τα λεφτά σου.Αλλά δεν βαριέσαι;Θα κόψουμε λίγο από την κρέμα του παιδιού προκειμένου να βγούμε το Σάββατο.
Καθίστε και σκεφτείτε λίγο γιατί δεν μπορείτε να απολαύσετε τη ζωή σας..Γιατί μια έξοδος στο κοσμοπολίτικο beach club σας συγκινεί περισσότερο από μια ήρεμη βόλτα στην παραλία..Γιατί έχετε χάσει την ικανότητα να ακούτε το κύμα..Σας λυπάμαι..Έχετε ξεχάσει αυτό που ήσασταν κάποτε και βάζετε και τα παιδιά σας στο ίδιο τριπάκι από φόβο μήπως και γίνουν ευαίσθητα και συναισθηματικά και μετά δεν μπορούν να επιβιώσουν.Και δεν λέω ότι εγώ είμαι ο τέλειος,αλλά τουλάχιστον έχω ακόμα την ικανότητα να χαίρομαι με μικρά πράγματα και να μην τα πουλάω για φανταχτερά βαμμένα σκατά.Αν ποτέ μου γίνω σαν εσάς,σας παρακαλώ ας μου δώσει κάποιος ένα πιστόλι..τα υπόλοιπα θα τα κάνω εγώ..Ευχαριστώ..
Συνεχίστε λοιπόν να διασκεδάζετε με τον καιρό σας..Ρίξτε πυροτεχνήματα για να γιορτάσετε τις μικρές, άδειες χαρές σας.Κι οι ζωές σας πυροτεχνήματα είναι.Μείνετε εκεί στην άθλια γιορτή σας..Μόνοι σας είστε.Κι εγώ θα μείνω στη δική μου.Όμως εγώ δεν είμαι μόνος..Έχω και τον εαυτό μου μαζί..

Δεν ξέρω.. πέρα από τη μουσική, υπάρχει άλλη ελπίδα;;




Lyrics:
"I was not put here by anyone..I came alone as me.Just an idea in the long chain of discovery.Surrounded by the same you.Sometimes your tide pulls me out to sea and I die in a thrashing curse.Sometimes we are kind.More often I doze so far up the beach that those who try to reach are burnt alive in the searing heat of the dessert of my dispassion.So far removed..I never hear the water,Except once or twice a month when I see a mirror.And I refuse to believe in some of the things that are said to be here let alone those that are not.I'm trying to change my direction.Ours is pathetic in my own humble estimation.I love the planet..the great benign she-wolf..benefactor.Spinning gently towards the red giant four aeons hence.When all the rose gardens are consumed in the flash-fire of flying time..she'll leave alone to you.."

When you look at me
From your own century
I may seem to be
Strange archeology
But when the winds blow
From this direction
You may sense that I'm
In your reflection
I think I feel you
But I will never know
As the swallows leave
And the children grow

I wanted to live forever
The same as you will too
I wanted to live forever
And everybody knew

When I caught you there
In tomorrows mirror
I thought I felt you
Jump out of my skin
Throwing oil into
My blazing memories
Filling empty footsteps
I was standing in

I wanted to live forever
The same as you will too
I wanted to live forever
And everybody knew

As the falling rain
Of the northern jungle
Hanging droplets on the leaves
Bombards my brain
I hear you
Across the room
A sea of daffodils spring into bloom
You are the mist
The frost across my window pane
And again

She moves her body
And her whispers weave
And the world spins
And tells me that I'll never want to leave

As I think of you
From this dark century
I will always be
With generosity
That we both may share
The hope in hearing
That we're not just
Spirits disappearing

Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010

"Are you there..."

Αύγουστος μπήκε κιόλας και ένα από τα πιο αδιάφορα και θλιβερά καλοκαίρια μπαίνει στην τελική ευθεία.Μπορεί να φαίνονται σκληρά αυτά τα λόγια αλλά δυστυχώς κάπως έτσι νιώθω.Αυτό που κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα είναι ότι δεν έχω τίποτα να περιμένω από τον επερχόμενο χειμώνα.Ίσα ίσα, θα 'θελα να μην ερχόταν ποτέ.Θα ήθελα να τον περνούσα σε fast forward και να συνέχιζα την ζωή μου κανονικά το επόμενο καλοκαίρι.

Απώλεια..
Πονάει και φθείρει τις σχέσεις.Τις κάνει να χάνουν την αξία τους.Είναι ψυχοφθόρο αυτός που θες να μην είναι δίπλα σου.Να μην μπορείς να τον αγγίξεις, να τον ακούσεις από το πλάι σου και όχι από την άλλη πλευρά της τηλεφωνικής γραμμής.Κάνουμε υπομονή για ένα καλύτερο -κοινό- μέλλον.Αν θα αντέξουμε,θα το δείξει ο χρόνος.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτά που ζήσαμε σε εκείνο το φωτεινό παρελθόν.Σε αυτές τις στιγμές είναι όλα όσα είμαστε.Όλα όσα ονειρευτήκαμε και μένουν να κάνουμε πραγματικότητα.Κάποτε είχα γράψει ότι ξεχνάω εύκολα.Σ'ευχαριστώ που με βοηθάς να θυμάμαι.Έχω την ανάγκη να ξέρω ότι είσαι εκεί.Εκεί να μείνεις..ώστε κάποια στιγμή να βρούμε τη θέση μας μαζί.

Υ.Γ.:Συγνώμη..


Παρασκευή 23 Ιουλίου 2010

"1.......1.000.000"


1 year...100 years...1000 years...10000 years...100000 years...1000000 years...a million breaths...

1 sun a thousand billion of sunrises

A star...1 universe with trillions of planets...

One earth for six billion people...
One space to travel
Oceans to dive
Forests to search
Mountains to climb
Winds to fly
Rivers to cross

One life for all
One breath for all
One touch of everything
A thousand loves to lose

1 minute...60 minutes...1000000 minutes...Time just flies...



Lyrics:

Ticking away the moments that make up a dull day
You fritter and waste the hours in an offhand way.
Kicking around on a piece of ground in your home town
Waiting for someone or something to show you the way.

Tired of lying in the sunshine staying home to watch the rain.
You are young and life is long and there is time to kill today.
And then one day you find ten years have got behind you.
No one told you when to run, you missed the starting gun.

So you run and you run to catch up with the sun but it's sinking
Racing around to come up behind you again.
The sun is the same in a relative way but you're older,
Shorter of breath and one day closer to death.

Every year is getting shorter never seem to find the time.
Plans that either come to naught or half a page of scribbled lines
Hanging on in quiet desperation is the English way
The time is gone, the song is over,
Thought I'd something more to say.

Home, home again
I like to be here when I can
And when I come home cold and tired
Its good to warm my bones beside the fire
Far away across the field
The tolling of the iron bell
Calls the faithful to their knees
To hear the softly spoken magic spells.